Close
(0) items
You have no items in your shopping cart.
All Categories
    Filters
    Preferences
    Search

    پاسداشت نیم قرن ارتباطات

    سه شنبه, 14 اسفند,1397

    به گزارش سایت دفتر مشق به نقل از ایرنا

    کاش قرار می گذاشتیم و همه یک عکس دوران دانشجویی خودمان را به سینه نصب می کردیم. دو تا دوتا به هم نزدیک می‌شوند. توی صورت هم نگاه می کنند. یک سوال و جواب کوتاه. تو هستی؟ بله من هستم و ناگهان دو نفر در آغوش هم فرو می روند.

    این البته وصف حال همه نیست. چند نفری هستند که همه می شناسند. رضا قوی فکر، هوشنگ مدنی، خسرو رفیعی، منوچهر شمیرانی و دیگرانی که تعدادشان کم نیست و حضورشان و دیدارهایشان گرم بوده است. داخل سالن صد، جایگاه دانشجویان مشخص شده و به ترتیب دانشجویان دوره های نخستین در ردیف های جلو دوره های بعدی در ردیف های بعد نشستیم.

    خسرو رفیعی، دانشجوی ورودی سال 1357 و از یاران موثر در شکل گیری جشن پنجاهمین سال، با چهره‌ای گشاده و لبخندی بر لب، برنامه مراسم را اعلام کرد. کلام الله آغاز سخن بود. رفیعی از اساتید دانشکده گفت و از آنها که دیگر بین ما نیستند. . دکتر نطقی استاد پیشتاز علم روابط عمومی و همکلاسان درگذشته‌اند. ایستادیم و با یک دقیقه سکوت، یادشان را گرامی داشتیم.

    رضا قوی فکر از دست اندرکاران برگزاری این‌جشن نخستین کسی بود که رشته سخن را به دست گرفت و گفت: به نام خدا و به یاد پیر و‌مرادمان، بنیانگذار دانشکده علوم‌ارتباطات اجتماعی، دکتر مصباح زاده آغاز می‌کنم .قوی فکر یادآور شد که دکتر مصباح زاده پنجاه سال پیش با عشق فراوان دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی را بنیان نهاد ‌تا روزنامه نگاری کشور از حالت سنتی و تجربی به صورت آکادمیک و‌حرفه ای درآید.
    قوی فکر در ادامه با قراّئت شعری از فروغ، خطاب به حاضرین‌گفت شما با حضورتان در دانشکده خودمان در واقع بهار را زودتر از موعد به اینجا آوردید و افزود: گرچه مطبوعات‌ کشورمان در زمستانی سرد و یخ‌زده قرار دارد اما‌ امیدوارم‌همه ما شاهد فرارسیدن بهار مطبوعات باشیم. اودر پایان‌گفت بزرگداشت معمولا برای اشخاص برگزار می‌شود اما این بار ما برای دانشکده خودمان بزرگداشت می‌گیریم، چرا که این مراسم در حقیقت تجلیل از همه استادان، دانشجویان و همه کسانی است‌ که در پنجاه سال گذشته به جامعه خدمت‌کرده‌اند.

    نوبت به هوشگ مدنی رسید، برای سخنرانی پشت تریبون قرار گرفت. انگار که زبانش بند آمده باشد شروع کرد با ایما و اشاره حالی کردن که زبانم بند آمده! و بعد ناگهان زبانش باز شد. شوخی بود یا جدی؟! ولی مگر می شود یک تحصیلکرده ارتباطات بعد از پنجاه سال زبانش بند بیاید؟ آن هم در مقابل همکلاسی‌های خودش! بعید نیست. گاهی که آدم خیلی خوشحال می‌شود زبانش بند می‌آید.

    هوشنگ شروع کرد از استادان دوره نخست دانشکده گفتن. فرهیختگانی که هر کدام یک دانشکده ادبیات را بس اند. دکتر لطفعلی صورتگر، دکتر محمدعلی استعلامی و دیگران، و این طور پایان داد که جشن پنجاه سالگی با یک سال و چند ماه تاخیر برگزار می‌شود و قول داد در جشن صدسالگی، این یک سال و چند ماه را جبران خواهیم کرد! بعد نوبت به دیگران رسید و آمدند و هر یک خاطراتی جذاب از دوران دانشجویی خود تعریف کردند.
    یک اتفاق زیبا، ورود تقی خلج، با سبدی پر از دسته های گل به سالن بود. گل‌هایی بسیار زیبا که تقی خودش پرورش داده و با سلیقه آراسته بود. گاهی عکس این گل‌ها را می دیدیم ولی این بار خودشان را دیدیم همراه با رایحه مهر و محبت.

    گردهمایی دانشجویان دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی که در سال های 1346 تا 1358 در این دانشکده تحصیل می کردند از ساعت 5/9 تا 12 ، نهم اسفند 1397، در سالن شماره صد واقع در ساختمان قدیمی این دانشکده در خیابان کتابی با حضور جمع کثیری از آنان برگزار شد. این ساختمان در حال حاضر در اختیار دانشکده علوم اجتماعی قرار دارد و دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی به دهکده المپیک منتقل شده است‌.

    ابتکار برگزاری این گردهمایی متعلق به گروهی از دانشجویان قدیمی است که از چند ماه قبل موافقت رئیس دانشکده علوم اجتماعی را برای برگزاری مراسم پنجاهمین سالگرد تاسیس دانشکده علوم ارتباطات جلب کردند.برنامه ریزی و اطلاع رسانی برای این مراسم از چند ماه قبل آغاز شد و روز نهم اسفند گروه کثیری از دانشجویان پس از پنجاه سال تجدید خاطره کردند و در محیطی گرم و صمیمی به دیدار یکدیگر شتافتند.

    سالن شماره صد، تالار وسیعی است که پنجاه سال قبل به درس مسائل روز اختصاص داشت و هر هفته یکی از شخصیت های مشهور کشور در این سالن برای دانشجویان سخنرانی می کرد. سالن شماره صد به همین دلیل برای دانشجویان قدیمی علوم ارتباطات اجتماعی بسیار خاطره انگیز است.

    مراسم به دقت برنامه ریزی شده بود ولی به دلیل دیده بوسی دانشجویان که در بدو ورود از دیدار یکدیگر ذوق زده شده بودند با اندکی تاخیر آغاز شد.سالن به خوبی آراسته شده و تجهیزات صوتی و نمایشی به خوبی کار می کرد و گروه عکاسان و فیلمبرداران در تمام مدت مشغول ثبت لحظات بودند.

    پوستر بزرگی با عکس چند نفر بنیانگذاران دانشکده شامل زنده یادها دکتر مصطفی مصباح زاده، دکتر عماد افشار، دکتر نطقی و دکتر معتمد نژاد در کنار تریبون سخنرانی نصب شده بود و چند پوستر بزرگ یادبود پنجاهمین سال دانشکده در کنار و داخل سالن صد قرار داشت.

    رضا قوی فکر، خسرو رفیعی، هوشنگ مدنی، منوچهر شمیرانی و چندین نفر دیگر از گروه برگزار کننده مشغول خوش‌آمدگویی و راهنمایی میهمانان بودند. یک بج طلایی رنگ با آرم دانشکده که زیر آن نوشته شده بود «پنجاه سال ارتباط» به از راه رسیدگان تحویل می شد که به سینه خود نصب کنند.

    مراسم پنجاهمین سال با نمایش چند فیلم و بازگویی خاطرات چند تن از دانشجویان ادامه یافت و در پایان پس از پذیرایی با چای و میوه و شیرینی و گرفتن عکس دسته‌جمعی در حیاط دانشکده خاتمه یافت.

    منبع: روزنامه همدلی، 1397.12.14
    گروه اطلاع رسانی**2002**

    برچسب ها

    درس دفترمشق
    Leave your comment