بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    وزارت 4 دولتمرد روحانی در آرامش بهارستان

    یکشنبه, 06 آبان,1397
    آرام، بی‌حاشیه و حتی گاهی کند و رخوت‌ناک. اینها احتمالا از آن واژگان و توصیفاتی است که به‌خوبی به‌کار ناظران جلسات رای‌اعتماد دیروز مجلس در توصیف آنچه از حدود ساعت 13 و 30 تا 22 و 30 شاهد بودند، خواهد آمد. هرچند درست یک هفته پیش، هنگامی که فهرست اسامی 4 وزیر پیشنهادی رییس‌جمهوری برای تصدی 4 وزارتخانه مهم اقتصادی کشور یعنی وزارت «امور اقتصادی و دارایی»، «تعاون، کار و رفاه اجتماعی»، «راه و شهرسازی» و همچنین «صنعت، معدن و تجارت» در نخستین دقایق جلسه علنی روز یکشنبه 29 مهرماه در صحن مجلس قرائت شد، کمتر کسی از جمع این ناظران می‌توانست جلسات رای‌اعتمادی این‌چنین آرام، بی‌حاشیه و حتی در دقایقی کند و رخوت‌ناک پیش‌بینی کند.

    به‌خصوص آنکه همان روز و تنها ساعتی پس از قرائت اسامی اعضای این فهرست 4 نفره، اسحاق جهانگیری معاون اول رییس‌جمهوری که از قضا از همان ابتدای کار دولت روحانی همواره به عنوان فرمانده اقتصادی دولت مطرح بوده است، در سخنانی گلایه‌آمیز هرگونه نقش‌آفرینی در تهیه این فهرست و انتخاب وزرای پیشنهادی را تکذیب کرد و به کنایه گفت که حتی در جابه‌جایی منشی دفترش نیز مختار نیست، چه رسد که بخواهد بگوید وزیری بیاید و وزیری برود.

    ** در حاشیه انتشار فهرستی از 4 وزیر
    استعفای جهانگیری از ادامه همکاری با دولت روحانی البته پیش از این نیز بارها مطرح شده اما این آخرین مرتبه، جدی‌تر از هربار بود یا لااقل، جدی‌تر از مراتب پیشین بازتاب یافت. غائله گله‌گزاری و کناره‌گیری مرد اصلاح‌طلب دولتِ اعتدالی روحانی البته در ادامه همان هفته پیش تعیین‌تکلیف شد و در میانه همان هفته، رسانه‌ها از رفع کدورت‌ها نوشتند اما آرامشی که تقریبا از همان روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته قبل و همزمان با نزدیک شدن به تعطیلات آخر هفته بر فضای سیاسی حاکم بر کشور، در دولت و در مجلس و البته ورای این دو نهاد مهم حاکمیتی، در میان فعالان سیاسی حامی یا منتقد دولت سایه افکند، فراتر از آن بود که انتظار می‌رفت.

    هرچه نباشد، موضوع رای‌اعتماد به 4 وزیر در تیم اقتصادی دولت هنوز سرجای خود بود و حتی اگر نقش‌آفرینی یا عدم نقش‌آفرینی جهانگیری و به‌طریق اولی، کلیت جریان اصلاحات به عنوان حامی اصیل دولت روحانی را از مناسبات حاکم بر روند بررسی صلاحیت وزرا حذف کنیم، باز هم اصل ماجرای برگزاری جلسات رای‌اعتماد برای 4 وزیر پیشنهادی، بررسی کارنامه و برنامه هر یک از آنها و البته نحوه اعطا یا عدم اعطای رای‌اعتماد نمایندگان به‌صورت فردی، کمیسیونی و البته فراکسیونی به هر یک از این 4 وزیر پیشنهادی، به‌قدری دارای پیچیدگی سیاسی، چالش‌های تخصصی و مباحث جدی اقتصادی بود که روزهایی منتهی به روز سرنوشت رای‌اعتماد، به‌مراتب پرخبرتر و جنجالی‌تر از آنچه شاهد بودیم، پیش رود.

    آن هم در شرایطی که چنان‌چه تلویحا اشاره شد، از زمان معرفی رسمی اسامی این 4 وزیر پیشنهادی به مجلس که یکشنبه هفته گذشته انجام شد تا زمان برگزاری جلسه رای‌اعتماد آنها که دیروز، شنبه رقم خورد، کمتر از یک هفته گذشت و این کوتاه بودن زمان عملا می‌توانست منجر به انباشت آن پیچیدگی‌ها، چالش‌ها و مباحث جدی مورد انتظار شده و در نتیجه، بر حساسیت موضوع بیفزاید.

    ** ترمیم تیم اقتصادی؛ عملیاتی که ممکن شد!
    این را هم همین‌جا بگوییم که فارغ از تمام آن‌چه در توضیح اهمیت جلسات رای‌ اعتماد دیروز گفتیم، شاید نفس موضوع «ترمیم تیم اقتصادی دولت» که از ماه‌ها قبل به عنوان یکی از مهم‌ترین مطالبات مجلس و فعالان سیاسی بیرون مجلس از دولت مطرح بوده، به‌تنهایی نشان‌دهنده اهمیت این تحولات سیاسی و مدیریتی بود. تحولی که حالا به‌تمامی و دقیقا مطابق آنچه دولت خواسته بود، محقق شده و هر 4 وزیر پیشنهادی موفق با جلب اعتماد نمایندگان و کسب آرای مجلس شدند تا از این پس، فرهاد دژپسند به عنوان وزیر امور اقتصادی و دارایی مشغول شده و محمد شریعتمداری اداره وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را برعهده بگیرد. همچنین یک هفته پس از آنکه عباس آخوندی با انتشار نامه استعفای روز 10 شهریورماه خود، از ادامه همکاری با دولت کناره گرفت، حالا محمد اسلامی جایگزین او در وزارت راه و شهرسازی شده و رضا رحمانی نیز پس از 4 سال معاونت محمدرضا نعمت‌زاده در دولت یازدهم و بیش از یک سال قائم‌مقامی محمد شریعتمداری در وزارت صنعت، معدن و تجارتِ دولت دوازدهم، در ادامه راه دولت، وزیر صمت باشد.

    همه اینها اما درنهایت آن‌چنان که انتظار می‌رفت آتش مباحث و مذاکرات نمایندگان و وزرای پیشنهادی در جلسات رای‌اعتماد دیروز و دیشب را شعله‌ور نساخت و جلساتی که ظهر دیروز، از نخستین لحظات زوال آفتاب آغاز شد و آن‌گاه به اتمام رسید که ساعاتی از غروب خورشید پاییزی 5 آبان‌ماه 97 گذشته بود، در آرامشی ورای حد معمول به اتمام رسید.

    ** 3 فراکسیون مجلس و 3 تاکتیک حمایتی از دولت
    ساعت‌ها پیش‌تر اما هنگامی که هنوز جلسات رای‌اعتماد رسمیت نیافته بود، نمایندگان در جلسات 3 فراکسیون سیاسی مجلس، سخت سرگرم بحث و گفت‌وگو برای دستیابی به آخرین رای و نظر درمورد هر یک از 4 وزیر پیشنهادی بودند. آن‌گاه که اصلاح‌طلبان در فراکسیون امید، اصولگرایان معتدل و اعتدالی‌های حامی دولت و به تعبیر دقیق‌تر، نزدیکان رییس مجلس در فراکسیون مستقلین ولایی و البته طیف دیگری از اصولگرایان، یعنی آنها که به‌نحوی به عنوان اعضا یا نزدیکان جبهه پایداری شناخته می‌شوند در فراکسیون نمایندگان ولایی در جلسات جداگانه خود، دست به تصمیم‌گیری زده و آن‌چنان که هرکدام به طور جداگانه نیز اعلام کردند، در نهایت همگی بر سر نوعی همراهی با دولت و وزرای پیشنهادی تفاهم کردند.

    اگرچه در این میان، مستقلین حمایت تام و تمام خود از هر 4 گزینه را با دقتی بیش از 2 فراکسیون دیگر و ازطریق اعلام درصد آرای اعضا به هریک از وزرا به این شرح رسانه‌ای کرد که شریعتمداری با 58 درصد، رحمانی با 87 درصد، اسلامی با 63 درصد و دژپسند نیز با 76 درصد موفق به جلب نظر مثبت مستقلین شده‌اند.
    از آن‌سو اما 2 فراکسیون امید و نمایندگان ولایی مطابق انتظار، تقریبا عکس یکدیگر اعلام موضع کردند. بر این اساس، بنابر اخباری که البته هرگز به تایید رسمی هیات رییسه فراکسیون امید نرسید، اصلاح‌طلبان درحالی از حمایت خود از دژپسند، شریعتمداری و رحمانی خبر دادند که به‌گفته بعضی از اعضا آرای رحمانی نیز بسیار شکننده بوده و فراتر از آن، حمایت امید درنهایت شامل حال محمد اسلامی وزیر پیشنهادی راه و شهرسازی با سوابق آشکار اصولگرایانه نشد.

    درمقابل اما اصولگرایان در فراکسیون نمایندگان ولایی، 2 نفر را در فهرست حمایتی خود قرار داده و 2 نفر دیگر را نیز در فهرست «آتش به اختیار». به این ترتیب، نمایندگان ولایی ضمن حمایت از اسلامی و دژپسند، تصمیم‌گیری درمورد حمایت یا عدم حمایت به شریعتمداری و رحمانی را برعهده تصمیم‌گیری فردی اعضا گذاشتند. البته که برآیند نهایی این تصمیمات فردی و فراکسیونی نمایندگان مجلس همان بود که دولت می‌خواست: رای اعتماد به هر 4 وزیر پیشنهادی. موضوعی که ازقضا حسن روحانی، رییس‌جمهوری در سخنرانی نسبتا طولانی ابتدای جلسه ظهر دیروز نیز بر آن انگشت گذاشت و ضمن تشریح برخی مشکلات و شرایط خاص کشور، خواهان رای بالای مجلس به هر 4 گزینه شد.

    ** حواشی نصفه و نیمه در سرمای بهارستان
    دقایق سخنرانی روحانی البته از جمله دقایق مهم جلسات رای‌اعتماد دیروز مجلس بود اما در جریان این مهم نیز، نه بحث جدید و خاصی که تا به حال مورد غفلت واقع شده باشد، درگرفت و نه حتی حاشیه‌ای مهم رقم خورد. آن‌چنان که شاید همان یکی، دو فریاد «دو دو» نمایندگان که به نشانه اعتراض همزمان با سخنان روحانی درمورد آمار اشتغال از گوشه‌ای از صحن شنیده شد، مهم‌ترین اتفاق در متن و حاشیه سخنرانی رییس‌جمهور بود.

    پس از آن هم البته همانطور که گفتیم، اتفاق خاصی نیفتاد. نه مشابه بسیاری از جلسات رای‌اعتماد پیشین، سند و مدرکی رو شد که بخواهد سرنوشت بازی را در بخشی تغییر دهد، نه آن‌چنان که انتظار می‌رفت، مخالفتی اساسی ازسوی نمایندگان علیه یکی از گزینه‌های پیشنهادی مطرح شد تا احیانا نگاه مجلس زیر و رو شده یا از آن‌سو، بحث اقناعی وزیر پیشنهادی بار دیگر ورق را به‌نفع دولت برگرداند. دیروز هرچه داشت، از اینها خبری نبود. البته اگر از برخی موارد انگشت‌شمار همچون نطق انتقادی محمود صادقی نماینده اصلاح‌طلب تهران در مخالفت با وزیر پیشنهادی صنعت، معدن و تجارت صرف‌نظر کنیم.

    ** تغییر، اصلاح و بهبود اقتصاد با کار، کار و بازهم کار
    گرچه بنای کار ما چنین نبوده و قرار هم نیست چنین کنیم. بلکه به عکس، سعی خواهیم کرد، لااقل در روزهای آینده، پاسخی برای این مهم بیابیم که چه شد که دیروز همه‌چیز، برخلاف انتظار، در فضایی آرام، بی‌حاشیه و حتی گاهی کند و رخوت‌ناک پیش رفت و درنهایت دولتی که از فقدان 4 وزیر مهم در بدنه تیم اقتصادی خود رنج می‌برد، حالا لااقل از این حیث، هیچ کم و کسری ندارد. حالا دولت تیمی هماهنگ در بخش اقتصادی دارد. تیمی که تاحدودی جوان شده و شاید مهم‌تر از آن، با حضور 3 عضو جدید و همچنین حضور یک عضو قدیمی در بخشی جدید، آماده است تا با انگیزه کار، کار و بازهم کار، اوضاع نه‌چندان مساعد اقتصاد مملکت را تغییر دهد، اصلاح کند و بهبود بخشد.

    منبع: روزنامه اعتماد، 1397.8.6
    گروه اطلاع رسانی**2002**

    برچسب ها

    ثبت نظر