بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    هم افزایی امت اسلامی در راهپیمایی اربعین

    دوشنبه, 07 آبان,1397
    به گزارش گروه اطلاع رسانی ایرنا، زیارت با پای پیاده در تمدن اسلامی سنتی حسنه به شمار می رود که سفارش بسیاری بر انجام آن شده است. تشرف با پای پیاده به بارگاه ائمه اطهار (ع) از جمله زیارت امام حسین(ع) که مورد سفارش بسیاری قرار گرفته، آیینی است که ریشه در منابع اصیل روایی و تاریخی دارد و علمای بزرگ شیعه بنیان‌گذار یکی از مناسک بزرگ و آینده ‌ساز تمدن اسلامی شده‌اند.

    برای زیارت، افزون بر پاداش‌های اخروی فواید و ثمرهای مختلفی از جمله تزکیه نفس و خداشناسی، بیداری دل‌ها و یاد آخرت بیان شده آنچنان که زیارت بیانگر اعلام وفاداری و ابراز ادب و ارادت به مراد است. شاخص‌ترین ثمره زیارت تعظیم و بزرگداشت جایگاه ائمه اطهار (ع) به شمار می رود. این نکوداشت زمانی که با پای پیاده صورت گیرد افزون بر شکر فراوانی که در این حرکت وجود دارد، سبب ایجاد ارتباط معنوی عمیقی ‌شده که جلوه‌هایی عاشقانه از بندگی را به رخ می‌کشد.

    زیارت با پای پیاده، بزرگداشتی است که از گذشته مرسوم بوده و اختصاص به زمان خاصی ندارد، همان ‌گونه که نقل شده حضرت آدم هزار مرتبه با پای پیاده به زیارت خانه خدا رفت، بنابراین این شیوه اختصاص به دین و فرهنگ خاصی ندارد. در دین مبین اسلام نیز زیارت با پای پیاده، سنتی حسنه و سفارش بسیاری بر آن شده است. امام صادق (ع) محبوب‌ترین وسیله تقرب بنده به خدا را زیارت خانه او با پای پیاده دانسته و می‌فرماید: «هر که پیاده به زیارت قبر امام حسین (ع) رود، خدای متعال به عدد هر گام برای او هزار حسنه می‌نویسد و هزار گناه را از او محو می کند.»

    در این نوشتار مرور کوتاهی بر پیشینه این سنت معنوی خواهیم داشت.

    به گفته برخی تاریخ نگاران و پژوهشگران، راهپیمایی در روز اربعین از دوران امامان شیعه در میان آنان رایج بوده است به گونه ای که بنابر منابع تاریخی جابر‌بن‌عبدالله ‌انصاری صحابی پیامبر گرامی اسلام، نخستین زائر کربلای معلی است که در روز اربعین(به سال 61‌هجری) از مدینه به طرف کربلا رهسپار شد. در این خصوص رهبر معظم انقلاب نیز درباره اهمیت پاسداشت و بزرگداشت روز اربعین حسینی چنین بیان می کنند: «شروع جاذبه مغناطیسی حسینی در روز اربعین است، جابربن عبدالله را از مدینه بلند می کند و به کربلا می کشند، این همان مغناطیسی است که امروز هم با گذشت قرن های متمادی در دل من و شما هست». آیت ‌الله سید محمدعلی قاضی‌طباطبایی نخستین شهید محراب نیز راهپیمایی اربعین را سنت و رفتار مداومِ شیعیان از زمان ائمه(ع) دانسته که حتی در زمان بنی‌امیه و بنی‌عباس نیز به این حرکت پایبند بوده‌اند.

    علما و بزرگان نیز به تأسی از ائمه اطهار (ع)، اهتمام بسیار زیادی به این سنت حسنه داشته‌اند و نقل شده که زیارت کربلا با پای پیاده، تا زمان شیخ انصاری مرسوم بوده است. همچنین میرزا حسین نوری محدث و چهره سرشناس علمای شیعه اهتمام بسیاری به این امر مهم داشته و هر سال در روز عید قربان به همراه جمعی از زائران امام حسین(ع) به پیاده‌روی از نجف تا کربلا اقدام می‌کرده و این سفر معنوی آنها سه روز به طول می‌انجامیده. در سال‌های بعد رغبت مردم و صالحان به این موضوع بیشتر شد، به ‌طوری که در برخی سال‌ها تعداد چادرها و خیمه‌های راهپیمایان به 30عدد می‌رسید و به این ترتیب این سنت حسنه مرسوم شد و رونق گرفت.

    همچنین حاکمان حکومت‌های شیعی مانند حکومت آل‌بویه و حکومت صفویه به این سنت حسنه اقدام کرده و سعی در تبلیغ آن میان شیعیان داشته‌اند. تشرف به کربلا با به ‌میدان ‌آمدن آیت ‌الله‌ سید محمود شاهرودی از شاگردان برجسته میرزای نائینی و آقا‌ضیاء عراقی که او را ذو‌الشهادتین می‌خواندند به ‌عنوان مرجع نامدار شیعه و یکی از اساتید و مدرسان با نفوذ معنوی حوزه نجف، به علت التزام و اصرار ایشان در پیاده رفتن به کربلا به ‌عنوان یک سفر مقدس رایج شد و بعضی از ایرانیان نیز گاهی اوقات او را همراهی می‌کردند، همین مساله سبب شد تا رفته رفته مردم عراق به این موضوع توجه کرده و پیاده‌ روی کربلا میان طلاب و حوزویان رواج بسیاری پیدا کند.

    با اقدم بزرگ میرزاحسین نوری و آیت‌الله‌ شاهرودی مراسم راهپیمایی اربعین دوباره برقرار شد و از آن پس بسیاری از عاشقان امام‌حسین(ع) و نیز برخی علما و مراجع تقلید با پای پیاده به کربلا سفر کردند، از جمله میرزا‌جواد آقا ملکی تبریزی یکی از مراجع عالیقدر جهان تشیع که خود بارها با پای پیاده از نجف، رهسپار کربلا شد. او در ارتباط با بزرگداشت روز اربعین حسینی می‌فرماید: «به هر روی بر مراقبه‌کننده لازم است که بیستم صفر(اربعین) را برای خود روز حزن و ماتم قرار داده و بکوشد که امام شهید را در مزار حضرتش(ع) زیارت کند، هر چند تنها یک بار در تمام عمرش باشد.»

    سید‌محسن امین عاملی مؤلف کتاب معروف «اعیان الشیعه» از جمله بزرگانی بود که در مراسم راهپیمایی اربعین همه ساله حضور مستمر داشته و درباره این مراسم می گوید: «به پیاده ‌روی در زیارت، علاقه داشتم. من بارها پیاده به زیارت کربلا و امام‌حسین (ع) رفتم.»

    امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان نیز یکی از شیفتگان مراسم پیاده‌روی از نجف به کربلا بود. درباره او نقل شده است که، وقتی که امام ‌موسی صدر با پای پیاده از نجف به کربلا می‌رفت در این سفر، حضوری عاشقانه داشت و در وقت دعا و زیارت عاشورا، هنگام گریه، چشمانش از شدت گریه سرخ می‌شد و وقتی نوبت ذکر مصیبت و خواندن اشعار و نوحه ‌سرایی به او می‌رسید، با حال جانکاهی در مصیبت اهل بیت(ع) اشعار فارسی و عربی فصیحی می‌خواند.

    این امر چنان میان عاشقان ائمه اطهار(ع) رواج پیدا کرده بود که بیشتر شیعیان این مسیر تا بارگاه امام حسین (ع) را پیاده پیموده و حتی در غیر زمان اربعین و عرفه نیز گروه‌هایی، پیاده به طرف کربلا حرکت می‌کردند. سفر پیاده تا کربلا به مرور زمان گسترش بسیاری پیدا کرد و در مناسبت‌های مختلف زائران امام حسین (ع) از سراسر کشور عراق و ایران، به طرف کربلا حرکت کرده و با پای پیاده مسیر شهر تا کربلای معلی را می‌پیمودند و در میان آن مناسبت‌ ها، پیاده‌روی اربعین از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود. حال بار دیگر اربعین نزدیک است و کربلا چشم‌انتظار، بسیاری که رفته‌اند یا رسیده‌اند. عده‌ای هنوز پا در راه دارند و برای رسیدن ثانیه ‌شماری می‌کنند و آنهایی هم که مانده‌اند، حسرت جاماندن دارند. این شور حسینی است که همه ساله میلیون‌ها عاشق از هر جای دنیا راهی سرزمین عشق می‌شوند. چند سالی است شهرهای مختلف ایران هم همپای زائران اربعین راهی می‌شوند اما نه به سمت کربلا می‌روند تا داغ دل را خاموش کنند و کمی از این حسرت نرفتن و نرسیدن را کم کنند. در هر شهری مردم آنجا به امامزاده‌ای خاص عنایت ویژه‌ای دارند و اربعین را غنیمت می‌شمارند تا در یک راهپیمایی نمادین و در ابعادی کوچک‌تر از پیاده‌روی اربعین شرکت کنند. میلیون‌ها عزادار حسینی، چنان نمادی برای شیعه معرفی کرده‌اند که همانند آن در هیچ آیین و مذهبی پیدا نمی‌شود و جهانیان در عظمت آن مبهوت مانده‌اند.

    پژوهشم**9117**9131

    برچسب ها

    ثبت نظر