بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    هرچه جهانی‌تر شویم تحریم غیر ممکن‌تر خواهد شد - امیر ناظمی*

    دوشنبه, 07 آبان,1397
    شاید تصور صبحی که بیدار شویم و شبکه های اجتماعی مان کار نکند، بسیار ترسناک تر از چیزی است که شش سال پیش فکر می کردیم. اگرچه سال ها قبل تر کوسه های بازیگوش بسیاری بودند که این فیبرهای خفته در اعماق دریا را می خوردند تا ما بدون اینترنت شویم؛ اما سال هاست که کوسه ها مدیریت شده اند. این روزها یک نگرانی نوظهور به مجموعه نگرانی ها افزوده شده است: تحریم اینترنت!
    در کوتاه مدت، مشکلی جدی برای اینترنت ایرانیان روی نخواهد داد. در بلندمدت نیز تحریم ها تأثیر جدی نخواهند گذاشت. اما واقعیت آن است که تنها راه برای کاهش همین تأثیرات نیز سرمایه گذاری در زیرساخت ها ست.
    واقعیت آن است که هرچه کشوری خود را از جامعه جهانی مجزا کند، آسیب پذیری آن بیشتر خواهد بود، رشد زیرساختی که در طول دولت اول روحانی روی داد، میزان آسیب پذیری را به شدت کاهش داده است.
    اگر وضعیت ما مشابه با سال 92 بود، میزان آسیب پذیری قابل مقایسه با وضعیت اکنون نبود! تحلیل اشتباه آن است که کشوری بخواهد میزان وابستگی خود را به کشورهای دیگر کاهش دهد و به صورت وارونه تصمیم درست آن است که هم میزان داده های ورودی بالا باشد و هم میزان داده های خروجی؛ در این صورت است که تحریم ها کاملا بدون تأثیر می شوند و اساسا هیچ کشوری در فکر تحریم ما نخواهد رفت.
    تحلیل اشتباه دقیقا از جایی شروع می شود که فکر کنیم اگر ما اینترنت ملی داشته باشیم، آن گاه برابر تحریم ها پایدارتر می شویم! این استدلال یک اشتباه خطرناک است. پایداری برابر تحریم ها برخلاف ادعاهای ساده انگارانه زمانی خواهد بود که هم زمان هم میزان داده ورودی و هم خروجی افزایش یابد؛ یا به عبارت دیگر ما جهانی تر شده باشیم.
    امروز تهدید آمریکا خطری جدی برای ایران نیست، اما برای بی اثرکردن کامل هر تحریم یا حتی تهدید به تحریم اینترنت ایران، لازم است تا گسترش زیرساخت های اتصالی به جهان را در دستور کار قرار دهیم. اگر امروز اندکی هزینه در این زمینه کنیم، فردا سخن گفتن از تحریم ایران، در عمل تهدید سایر کشورها خواهد بود.
    پایداری وضعیت شبکه در حال حاضر، نتیجه توسعه گسترده در چهار سال گذشته در زیرساخت بوده است؛ برای پایداری بیشتر در چهار سال آینده نیاز به سرمایه گذاری امروز است و نمی توان به بهانه اندک بودن منابع مالی، اینترنت و زیرساخت فناوری اطلاعات را کمتر از نان و شکر و برق دانست و هر نوع آسیبی برای اینترنت یعنی بی کاری، ازبین رفتن امنیت روانی و بالاتر از همه قطع شدن دسترسی به اطلاعات و دانش و در نتیجه تعطیل شدن تدریجی توسعه می شود.
    در تمامی روزهایی که مردم از گرانی ها در هراس بودند، کمتر خبر یا گزارشی بود که دغدغه اینترنت به عنوان یک کالای اساسی در هزاره جدید را طرح کرده باشد. ما نیاز به تغییر این نگرش در نگاه خود به جهان داریم. فراموش نکنیم که اینترنت کالای اساسی دنیا امروز است.
    -----------------------------
    معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات

    برچسب ها

    ثبت نظر