بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    موفقیت دیگر محققان ایرانی در تولید نانو سامانه دارویی

    سه شنبه, 11 دی,1397

    به گزارش سایت دفتر مشق به نقل از شبکه خبر

    به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر ،
    به نقل از پایگاه خبری معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری ، متین اسلامی  فارغ التحصیل دکترای تخصصی نانوبیوتکنولوژی از دانشگاه اصفهان گفت: در این تحقیق نانو سامانه‌ی دارویی بر مبنای نانو ورقه‌های اکسید‌گرافن (GO) و پلیمر پرشاخه پلی‌گلیسرول HPG، با  یک راهکار تک مرحله‌ای، برای رهاسازی کنترل شده‌ی ترکیب ضد سرطان کوئرستین ساخته شد.
     
    وی گفت: این ترکیب دارای خواص مختلفی از جمله خواص ضد‌اکسیدانی، ضد‌ویروسی و ضد‌‌التهابی است و با آشکار سازی فعالیت‌های زیستی همچون القای آپوپتوز، مهار چرخه‌ی سلولی و فعالیت ضدتکثیری را در برابر انواع سلول‌های کارسینومای انسانی به نمایش گذاشته است.
     
    این محقق دانشگاه اصفهان با اشاره به اینکه این نانو حامل دارو رسان قابلیت رهاسازی کنترل‌ شده را فراهم کرده ‌است افزود: رهاسازی انفجاری در زمان‌های اولیه و رهاسازی سریع در شرایط خنثی، پدیده‌ی مطلوبی در دارو رسانی عوامل دارویی ضدسرطان نیست چون دارو به سرعت پیش از رسیدن به بافت هدف از جریان خون حذف می‌شود.
     
    وی گفت: استفاده از این نانو حامل منجر به افزایش حلالیت، افزایش توان بارگذاری، رهاسازی کنترل شده و کاهش سمیت  ترکیب ضد سرطان کوئرستین می‌شود و اندازه‌ی نانو ذرات مورد استفاده در کنار زیست سازگاری پلیمر مربوطه منجر به ایجاد بستر مناسبی برای بارگذاری ترکیب ضدسرطان آب‌گریز کوئرستین  می شود.
     
    اسلامی با اشاره به اینکه این نانو حامل بر پایه‌ی اکسید گرافن طراحی شده است‌ افزود: زیست ‌سازگاری، افزایش حلالیت و کاهش سمیت داروی ضد سرطان از دیگر ویژگی‌های این نانو حامل است.
    به گفته وی عوامل شیمی درمانی که هم مر سوم است آب ‌گریز بوده و فاقد اختصاصیت برای سلول‌های سرطانی است که این عوامل منجر به کاهش کارایی درمانی و افزایش اثرات جانبی داروی ضدسرطان می‌شود.
     
    این طرح تحقیقاتی حاصل همکاری دکتر علی ضرابی  عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان، متین اسلامی  دکترای نانوبیوتکنولوژی دانشگاه اصفهان و محققانی از مؤسسه‌ی فوق پیشرفته ریکن ژاپن است.
     
    نتایج این کار در مجله‌ی معتبر بین المللی نانودارویی ( International Journal of Nanomedicine ) با ضریب تأثیر4/37 به چاپ رسیده‌ است.

    برچسب ها

    دفترمشق شیمی
    تلگرام دفتر مشق @Daftarmashgh_Post
    ثبت نظر

    Loading...
    banner