بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    دوستتان داریم و با هم ادامه می‌دهیم!

    پنجشنبه, 10 آبان,1397
    چرخ اول

    دوستتان داریم و با هم ادامه می‌دهیم!

    کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - یادداشت سردبیر هفته‌نامه‌ی همشهری دوچرخه> مناف یحیی‌پور:
    مهسا منافی نوشته: «این دوران، دورانِ «جمود نعشی» است برای دوچرخه! می‌دانید جمود نعشی چیست؟

     وقتی دونده‌ای چند دور می‌دود، در دور آخر دچار انقباض عضلات می‌شود و مشکل تنفسی برایش پیش می‌آید! ولی او با این وضع، باز هم می‌دود تا به خط پایان برسد و قهرمان بشود و وضعیت «جمود نعشی» را بگذراند... من می‌دانم، جمود نعشی امروز دوچرخه، قهرمان‌شدن آینده‌اش را در پیش دارد.»

    سایه برین: «هرجور باشی دوستت داریم. حتی اگه یه صفحه بشی، حتی اگه یه لوگوی کوچولو روی جلد همشهری بشی و هرهفته فقط بهمون بگی «سلام!» هرجووور باشی دوستت داریم...»

    سارا نجفی: «دوچرخه‌ی عزیزززم... رفیق روزای سخت و آسون ما بودی و ما هم توی سختی و آسونی‌ات رفیقت می‌مونیم.»

    زهرا قدرتی: «یه صفحه هم بشی، البته خدا نکنه! باز هم می‌خونیم و با دوچرخه‌ی عزیزمون زندگی می‌کنیم...»

    متینا: «امیدوارم باز هم بمانی برایمان... با تمام وجود دوستت دارم دوچرخه‌ی عزیزم.»

    صبا: «ما همه‌جوره پای این نشریه می‌مونیم و دوستت داریم. حالا هرچه‌قدرم شرایط اقتصادی بد باشه و تعداد صفحه‌های دوچرخه کم! این از علاقه‌ی ما نسبت به تو کم نمی‌کنه.»

    ریحانه: «ما دوچرخه رو برحسب تعداد صفحاتش دوست نداریم. ما دوچرخه رو از مقدار کیفیتش دوست داریم که همیشه عالی‌ترینه.»

    فائزه ابوالی: «دروغ نیست اگر بگویم عادت کرده‌ام به پنج‌شنبه‌های 16صفحه‌ای! دروغ نیست اگر بگویم روزنامه‌فروش به هر پنج‌شنبه دیدن من عادت کرده است! دروغ نیست اگر بگویم دلم تنگ می‌شود. از همان دل‌تنگی‌های دیوانه! همان‌ها که فقط می‌شود دل‌تنگ بود. دلم نمی‌خواهد بدبین باشم، ولی امیدوارم هیچ‌وقت همین هشت صفحه‌ی لاغر از دست نرود! البته دوست، دوست است و چاق و لاغر هم ندارد. سوء‌تغذیه هم که بگیری باز هم دوست کاغذی خوبی هستی!»

    بچه‌ها، واکنش‌ها و حرف‌هایتان عالی بود. نمی‌توانم همه‌ی حرف‌ها و همه‌ی اسم‌ها را این‌جا بیاورم. نمی‌توانم از ناراحتی و ابراز احساسات الما حبیب‌پور، زینب محمدی، سحر نواندیش، مبینا یگانه، نگار یاریان، لیلا، دنیا، لیلا و نازنین، محبت و لطف فاطمه محمدی و فریماه خاتونی، خاطره‌های دیرین آزاده نجفیان، دل‌گرفتگی صبا عدالتی‌مغرور، توصیف خواندنی متینه، دعا و اظهار امیدواری انیس علیچی و علی باجلان، همراهی صمیمانه‌ی رضا سیدین، مائده قرب‌علی و فاطمه، ساده بگذرم و باز هم وقت نوشتن این کلمه‌ها و مرور چند باره‌ی صحبت‌های شما، دارم بغض می‌کنم. شاید بعضی از بزرگ‌ترها به ما می‌خندیدند، اگر بغض‌کردن‌های این چند هفته‌ی من و دیگر همکاران نشریه‌ی دوچرخه را می‌دیدند و بحث‌ها و گفت‌وگوهایمان را می‌شنیدند. آخر، خیلی از آن‌ها بزرگ‌شدن را در هیاهوی سود و زیانِ بازار بورس و ارز، یا در شهرت و هیجان محافل جدی و... جست‌وجو می‌کنند.

    نه این‌که بخواهم بگویم آن‌ها اهمیت ندارند، ولی زندگی ما از نوع دیگری است انگار که این گروه، با آن ارتباط نمی‌گیرند. آن‌ها متوجه اهمیت نفس کشیدن ما و شما در حال و هوایی دوچرخه‌ای و زندگی‌کردن با شعرها و داستان‌های نوجوانانه یا تصویر‌های دور از هیاهوی خبرهای روز، اما آکنده از حس و خیال نمی‌شوند.

    آن‌ها تب‌کردن از هیجان خواندن و شنیدن تصویری ناب، در شعری عاشقانه و یا سفر‌کردن با قهرمان یک داستان جذاب، به دنیایی رؤیایی و در چشم آن‌ها غیرواقعی را درک نمی‌کنند. اما چه باک که ما هم‌چنان می‌توانیم دنیای خودمان را داشته باشیم و به همراهی هم، در این سفرها دل‌گرم و دل‌خوش بمانیم.

    دو هفته قبل، با خبری ناگزیر از لاغری هفته‌نامه‌ی دوچرخه، با شما عزیزان به گفت‌وگو نشستم و به‌رغم همه‌ی سختی‌ها، واکنش‌ها و پاسخ‌های لذت‌بخش و آرامش‌دهنده‌ی بعضی از شما دوستان، هرچند باعث شد من و دیگر همکاران دوچرخه بارها بغض کنیم؛ اما این واقعیت از هرچیز دیگری مهم‌تر است که بار دیگر، درهای گفت‌وگو و مشورت به‌روی ما باز شده و حالا محکم‌تر و مطمئن‌تر از گذشته می‌توانیم با هم‌فکری و همراهی شما، به حرکت در این مسیر ناهموار ادامه بدهیم. 

    درباره‌ی تحلیل پُر و پیمان و پیشنهادهای خوب «مهسا» هم صحبت زیاد است. بعضی از پیشنهادهایش شبیه فکرها و راه‌حل‌هایی است که بعضی از همکاران یا دوستان دیگر هم طرح کرده‌اند. درباره‌ی برخی پیشنهادهایش هم باید بیش‌تر فکر و مشورت کرد و به امید خدا مقدمات اجراکردن بعضی پیشنهادهای دیگر را هم داریم فراهم می‌کنیم.    

    در ضمن، از شماره‌ی قبل متوجه شده‌اید که ناچاریم از همه‌ی صفحه‌ها، بعضی مطالب را که تعدادشان هم کم‌نیست در حد تیتر و یک یا چند عبارت در صفحه‌ها جا بدهیم و اصل مطلب را در همشهری‌آنلاین منتشر کنیم. البته به‌زودی کانالی هم برای انتشار این مطالب در کنار دیگر مطالب دوچرخه راه ‌می‌اندازیم و امیدواریم در آینده‌ی نه‌چندان دوری سایت و اپلیکیشن دوچرخه را هم به شما معرفی کنیم. فضای نسخه‌ی کاغذی نشریات همیشه محدود بوده و حالا که این فضا برای دوچرخه محدودتر شده، باید از آن‌چه پیش آمده برای باز کردن فضایی دیگر استفاده کنیم و امکان تهیه و انتشار مطالبی متنوع‌تر برای شما و دوستان تازه‌ای که به ما خواهند پیوست، در فضای مجازی فراهم کنیم و باز هم به قول شما ادامه بدهیم...

    برچسب ها

    ثبت نظر