Close
(0) items
You have no items in your shopping cart.
All Categories
    Filters
    Preferences
    Search

    خانیکی، از چریکی تا نماد گفت و گو

    جمعه, 17 اسفند,1397

    به گزارش سایت دفتر مشق به نقل از ایرنا

    به گزارش گروه دانشگاه ایرنا، احمد مسجد جامعی در مراسم شب هادی خانیکی با عنوان «مسافر گفتگو» در مرکز همایش های سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، گفت: خانیکی از چریکی که تعریفش انسداد و فقر گفت و گو است، به نماد گفت وگو مبدل شده است.
    مسجد جامعی در ابتدا ضمن پرداختن به کلمه «خانیک» گفت: این کلمه کلمه ای پهلوی است که به معنایی جوشش است.
    وی ادامه داد: «در خراسان کمتر روستایی داریم که شخصیت بزرگی در آن زاده نشده باشد. آقای خانیکی هم مربوط به یکی از این روستاهاست.»
    مسجد جامعی ادامه داد: «آقای خانیکی عوض شده است. آن کسی که اسلحه بر می داشت امروزه گفت و گو را به عنوان مشیء خود برگزیده است. اما یک چیز در او عوض نشده است و می شود همچنان در او این را دید. او عرصه و زمانه خود را دارد که نتیجه برخوردهای متعارض و مواجهه با افراد مختلف است. ولی باز او به نوعی تعادل در همه اینها می رسد. مثلا او دوران دبیرستان خود را در مشهد، در دهه 40 و 50 گذرانده است. در این دوران آقایان آشتیانی، دینانی، صدر نبوی و بیش از همه مرحوم دکتر شریعتی، استاد محمد تقی شریعتی در مشهد هستند.
    «روحانیون مرتبط با جریان روشنفکری، شعرای تندگویی مثل نعمت میرزا زاده آذر و همچنین اخوان ثالث و شفیعی کدکنی نیز در مشهد هستند. در چنین فضایی، چریکی متاثر از شفیعی کدکنی و اخوان ثالث و جریان ادبی تربیت می شود. چریکی که در کیفش قرآن کریم، رساله مرحوم امام و گزیده اشعار شمس تبریزی همزمان هست. او در این دوران او با کانون های مختلف ادبی زیست می کند.»
    وی افزود: «خانیکی در شیراز و دانشگاه بین الملیی آن نیز با خاندان دستغیب، ملک حسین ها، حائری ها و بهمن بیگی ها ارتباط دارد. کسانی که آشنای این افراد هستند می دانند که اینها فضاهای متعارضی هستند، اما خانیکی آن موقع هم با همه آنها ارتباط داشته است.»
    مسجد جامعی در تشریح فضای بعد از انقلاب زندگی خانیکی تصریح کرد : « او در بعد از انقلاب به ساحت اندیشه ورزی ورود می کند و مطبوعات و دانشگاه را بر می گزیند. با آقای خاتمی به کیهان وارد می شود. این دوران بدنه امروز امروز مطبوعات ایران شکل می گیرد. او در ضمن ارتباط با استاد خود آقای معتمدی نژاد اولین حلقه دانشجویان ارتباطات را شکل می دهد. من تحت تاثیر ادب خانیکی نسبت به این استاد خود بودم.»
    وزیر سابق ارشاد در ادامه خاطرنشان کرد: «مرحله بعد زیست آقای خانیکی ورود به حوزه اجرا است. او در این دوران نشریه نامه فرهنگ را بنیان می گذارد که پلی بین سنت و مدرنیته است. مرکز آموزش رسانه ها دیگر بنیان ایشان در این دوره قابل ذکر است. از حوزه تجربه آموزش عالی ایشان در این دوره می گذرم. خانیکی اما در مرحله بعد به حوزه مشاوری پا می گذارد. او در مشاوره دادن و کمک به مردم در جهت کاستن از آلام آنها هیچ دریغی ندارد. از طرفی دیگر بین مردم و دستگاههای اجرایی ارتباط ایجاد می کند. در عین اینکه اصلا اصحاب قدرت را تئوریزه نمی کند. تجربه و دانش در این سالها در او، در کنار هم قرار می گیرد. فعالیت در سمن ها دیگر بُعد فعالیت ایشان است. من در خانیکی یک تکامل پذیری تدریجی را در تمام این سالها می بینم.»
    عضو شورای شهر تهران در تشریح این تکامل گفت: «او از چریکی آماده و مجاهد به عقلانیت انتقادی ای رسیده است که مبنای جمع شدن گروه های مختلف است.»
    مسجد جامعی اضافه کرد: «خانیکی یک پل و میانجی است. از تبار کسانی که برای وصل کردن آمده اند . او در تمام این سالها از زندگی چریکی قبل از انقلاب تا کار روزنامه نگاری و اجرایی و مشاوره و دانشگاهی امروز، پیشه و اندیشه یاریگری حقیقت را داشته است. خودیاری، دگریاری و همیاری اساس فعالیت اوست. او در این سه حوزه در پی یافتن حقیقت است. خانیکی معتقد است که هیج کس به تنهایی رستگار نمی شود، بلکه رستگاری جمعی رخ می دهد. ما همگی سرگذشت و سرنوشت مشترک داریم. »
    او افزود: « او در جهت این یاریگری حقیقت است که به سراغ مطالعه آثار شریعتی و مطهری و بقیه می رود. او پس از انشقاق در مجاهدین و تعقیب از ناحیه ساواک در عین اینکه از هر دو جهت در معرض خطر است، در این وضعیت دشوار آثار بازرگان و شریعتی را مطالعه می کند.»
    مسجد جامعی در بخش دیگری از سخنان خود ضمن برشمردن صفت شنیدن او گفت: «خانیکی از نظر ادب شنیدن ممتاز است. او طوری با دانشجویان، مردم کوچه و بازار به گفت و گو می پردازد و می شنود، گویی که هیچ کاری جز شنیدن حرف های آنان ندارد. این ویژگی از جمله صفات نادر در جامعه ماست. این نشان آدمی بی ادعاست. ادب شنیدن مقدمه گفتگو است. کسی که ادب شنیدن نداشته باشد، حتی اگر مدام از گفتگو دم بزند، اهل گفتگو نیست. گوهر گفتگو، ادب شنیدن است. البته گفتگو با به رسمیت شناختن و شنیدن دیگری آغاز می شود. مهارتی که هر کس از آن برخوردار نیست.»
    مسجد جامعه در پایان سخنان خود اضافه کرد: « شنیدن کاری اخلاقی است. در ضمن مهارتی است که در اهل علم و سیاست نیز نایاب است. دو حوزه ای که خانیکی دستی در آنها دارد. همه از آن دم می زنند اما اهل آن نیستند. برخی از اهل علم در در تمیجد آن خطابه می سرایند، اما دچار جزمیت هستند، طوری که گویی فقط آنها می دانند. در پایان اشاره می کنم که خانیکی به مثابه یک پل ارتباطی نکته قابل ذکری است.»
    **9222**1601**
    Leave your comment