بسته
(0) سبد خرید
شما هیچ موردی در سبد خرید خود ندارید
لیست محصولات
    فیلترها
    زبان
    جستجو

    استاد دانشگاه تهران: باید از فعالیت مدنی برای مبارزه با فقر دفاع کرد

    یکشنبه, 06 آبان,1397
    به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایرنا، سارا شریعتی، عصر امروز (یکشنبه ششم آبان 97) در نشست «دام فقر؛ در جستجوی راه رهایی » در دانشگاه تهران گفت : جدای از قدرت سیاسی، می‌توان از روش‌های رهایی بخش برای سامان دادن به جامعه مدنی قوی و گروه بندی اجتماعی استفاده کرد.. اصولا تاکنون بحث درباره نابرابری‌ها ساختاری است و تا مسئولیت ساختار سیاسی مشخص نشود، صحبت از رفع فقر معنا ندارد.
    وی ادامه داد: من بحثم را به جامعه مدنی سوق خواهم داد. اگر ما نگاهی به مباحث روشنفکری و دینی در دهه‌ اخیر بیاندازیم مشاهده می کنیم توجه به مساله فقر از اهم مباحث روشنفکران و حوزه دین نیست. حتی در دانشگاه تعداد پایان نامه‌هایی که به مساله فقر و بی‌شناسنامه‌ها می‌پردازد زیاد نیست.
    اگر فقر را چیزی بدانیم که انسان را از شان انسانیت خارج می‌کند، برگزاری جلسه‌ای برای حساس کردن جامعه دانشگاه در خصوص فقر و گرسنگی یک نوآوری است؛ در دهه گذشته ببنییم چگونه مبارزه با فقر وارد دانشگاه شده است و کرسی‌های آموزشی به آن اختصاص داده شده است.
    «در کالج دو فرانس (در فرانسه ) کرسی دانش علیه فقر گذاشته می‌شود و از متخصصان جهانی دعوت شده است که توضیح دهند چگونه می‌توان با فقر مبارزه کرد. دانشگاه در فرانسه درگیر پرونده فقر است و باید به آن پرداخته شده و همایش‌های مناسبتی برگزار نشود.»
    وی ادامه داد: اما اگر بخواهیم وارد حوزه دین شویم؛ کاتولیسم نمونه خوبی است که هم به عنوان نهاد، ضد نهاد و هم به شکل عملی و نظری به مساله فقر پرداخت. کلیسای کاتولیک در رقابت با مارکسیسم چیزی را سامان داد که به آن آموزه‌های اجتماعی گفته می‌شود و در سطح عملی به دلیل آنکه از حوزه سیاست کنار گذاشته شده بود، برای پرداختن به مسائل جامعه مراکزی را سامان داد و امروز شاهد هستیم نهادهای حامی مردم گرسنه، همان نهادهایی است که کلیسای کاتولیک به وجود آورده است.
    این استاد دانشگاه در ادامه به الهیات رهایی بخش اشاره کرد و گفت: ایده این است که مبارزه با فقر توسط خود فقرا انجام می‌شود و فقرا سرنوشت خود را دست می‌گیرند و آنان هستند که مبارزه با فقر را پیش می‌برند؛ فقرا مسئول رهایی خود هستند، فقیر محصول سیستمی است که ما در آن زندگی می‌کنیم و ما مسئول آنیم ، در نتیجه از تمام آموزه‌های دینی مسیحیت برای بسیج جامعه فقیر در آمریکای لاتین استفاده می‌کند و جریان الهیات رهایی بخش را درست می کند.
    وی با طرح این پرسش که در اسلام آیا ما می‌توانیم از جریان رهایی بخش به نام دین برای مبارزه با فقر نام ببریم؟ ، اظهار کرد: در حوزه اسلام داستان شکل دیگری پیدا کرده است. اسلام قرن بیستم درگیر استعمار خارجی و استبداد داخلی است. بنابراین مساله آن سیاسی است و اگر در آغاز این قرن ، اسلام به مساله اجتماعی و فقر می‌پردازد اما در بسیاری از جریانات سیاسی- اجتماعی به سرعت شاهد چرخش پرونده از موضوع اجتماعی به سیاسی هستیم. دنیای اسلام هرچه می‌گذرد بیشتر مساله سیاسی پیدا می‌کند.
    وی در ادامه افزود: در حوزه اسلامی اگر بخواهیم و بتوانیم از این آموزه‌های اجتماعی پررنگ صورت‌بندی نشده استفاده کنیم، باید از فعالیت‌های مدنی دفاع کنم؛ چرا که اگر قدرت سیاسی را نام می‌بریم، این قدرت امروز هم مسئول و هم متهم تولید فقر است؛ در نتیجه جدای از قدرت سیاسی، می‌توان به رهایی بخشی از سامان دادن به جامعه مدنی قوی و گروه بندی اجتماعی به این امکان اندیشید.

    ** مشارکت مدنی برای رفع فقر ایران جواب نمی‌دهد
    در ادامه این نشست همچنین یک استاد دانشگاه گفت : تمرکزگرایی شدید باعث شد با مرزهای انباشت جمعیت فقیر روبرو شویم. تقریبا به صورت ثابت استان‌های سیستان و بلوچستان ، کرمان و خراسان با انباشتی از جمعیت فقیر روبرو هستند.
    رضا امیدی سخنان خود را به موضوع دینامیزم فقرزایی اختصاص داد؛ در همین رابطه گفت: این دینامیزم‌ها از زمان کنسرسیوم نفتی شروع شده و در اواسط دهه 50 تا پایان جنگ وقفه‌ای ایجاد می‌شود و بعد از جنگ نیروها خود را بازسازی می‌کنند و دوباره روند را شروع می‌کنند.
    «اگر بخواهیم فقر را به لحاظ کمی ببینیم، به خصوص از نیمه دوم دهه 40، این روند رو به گسترش رفته است. بعد از انقلاب به دلیل انواع نهادها، شاهد روندی نزولی در فقر هستیم و این وضعیت تا سال 1383 هستیم، اما دو سال بعد جهشی را شاهد هستیم و جمعیت زیر خط فقر مطلق 2.5 برابر می‌شود. به نظر می‌رسد با توجه به شوک قیمتی در یک سال اخیر، در سال 97 نسبت به سه سال قبل 4 تا 5 درصد شاهد افزایش جمعیت زیر خط فقر باشیم.
    وی ادامه داد: تمرکزگرایی شدید باعث شد با مرزهای انباشت جمعیت فقیر روبرو شویم. تقریبا به صورت ثابت استان‌های سیستان و بلوچستان ، کرمان و خراسان با انباشتی از جمعیت فقیر روبرو هستند. هرمزگان جزو 4 تا 5 استان پردرآمد به شمار می آید اما بعد از سیستان و بلوچستان دومین استان فقیر است. ما اگر بخواهیم هرگونه مبارزه موثری با فقر بخواهیم داشته باشیم باید برای کاهش نابرابر برنامه داشته باشیم.
    وی سپس اظهار کرد: اینکه گفته می‌شود بیش از 88 درصد جمعیت ایران به آب دسترسی دارند اما این عدد برای سیستان و بلوچستان 43 درصد است. اگر شما بخواهید فقر را در این استان از بین ببرید ناگزیر از توزیع امکانات هستید.
    امیدی در باره اینکه اینکه چرا سیاست‌ها موفق نبودند و مشارکت نهادهای مدنی می‌تواند راهکار باشد ، گفت: روش مشارکت مدنی برای جوامعی است که یکی دو درصد زیر خط فقر باشند، نه عددی حدود 30 درصد ، نهادهای خیریه ظرفیت رفع فقر 20 درصدی را ندارند.
    ب.ل **1601**

    برچسب ها

    ثبت نظر